I. OBRZĘD BŁOGOSŁAWIEŃSTWA

OBRZĘDY WSTĘPNE

1339. Po zgromadzeniu się wiernych szafarz żegna się i mówi:

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Wszyscy żegnają się i odpowiadają

Amen.

1340. Kapłan lub diakon pozdrawia obecnych mówiąc:

Łaska i pokój od Boga, naszego Ojca, który przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna pojednał świat ze sobą i napełnił nas radością, niech będą z wami wszystkimi.

Wszyscy odpowiadają

I z duchem twoim.

Akolita lub lektor pozdrawia obecnych mówiąc:

Bóg Ojciec przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna pojednał świat ze sobą i napełnił nas radością. Chwalmy Go i wywyższajmy na wieki.

Wszyscy odpowiadają:

Amen.

1341. Szafarz przygotowuje obecnych do przyjęcia błogosławieństwa, przemawiając tymi lub podobnymi słowami:

Jezus umarł i zmartwychwstał dla nas i dla naszego zbawienia, abyśmy żyli Bożym życiem i uczestniczyli w wielkiej radości. Wyrazem tej radości będzie nasze spotkanie ze Zmartwychwstałym Panem w paschalnej ofierze Mszy świętej – w łamaniu chleba eucharystycznego, które będziemy sprawować dzisiejszej nocy i w jutrzejszą uroczystość.
W uroczystość Zmartwychwstania mamy się również radować podczas wspólnego świątecznego posiłku w naszym domu rodzinnym. Dlatego przynosimy dzisiaj do pobłogosławienia niektóre pokarmy, jakie spożywać będziemy w rodzinnym gronie, i prosimy, aby Chrystus obdarzył nasze serca radością i wzajemną życzliwością oraz wynagrodził trudy naszych rodziców i bliskich, którzy te pokarmy przygotowali.

CZYTANIE SŁOWA BOŻEGO

1342. Lektor lub ktoś z obecnych, albo sam szafarz odczytuje tekst Pisma świętego.

Dz 2,44-47a: Przyjmowali posiłek z radością i prostotą serca.

Bracia i siostry, posłuchajcie słów Dziejów Apostolskich.
Ci wszyscy, co uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby. Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali posiłek z radością i prostotą serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie.

Albo:

Mt 6,3lub.32b-33: Nie troszczcie się zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść?

Bracia i siostry, posłuchajcie słów Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Nie troszczcie się zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane”.
1343. Zależnie od okoliczności szafarz krótko przemawia do uczestników i wyjaśnia im czytanie biblijne, aby w świetle wiary zrozumieli znaczenie obrzędu.

PROŚBY

1344. Następuje modlitwa wspólna. Z proponowanych niżej wezwań szafarz może wybrać te, które uzna za bardziej odpowiednie, lub dodać do nich inne uwzględniające sytuację obecnych albo szczególne okoliczności.

Bóg Ojciec wie, czego potrzebujemy do życia i zbawienia. Z ufnością przeto zanieśmy do Niego nasze pokorne prośby w intencjach Kościoła, świata i nas tu zgromadzonych. Wołajmy do Niego:

Wysłuchaj nas, Panie.

Módlmy się za wszystkie narody ziemi, aby Bóg zachował je od klęski nieurodzaju, suszy i głodu.

Módlmy się za wszystkich wierzących w Chrystusa, aby zabiegając o chleb powszedni, szukali nade wszystko skarbu królestwa Bożego.

Módlmy się za rządzących państwami, aby dóbr tej ziemi nie trwonili na wojny i zbrojenia, ale sprawiedliwie dbali o chorych, pokrzywdzonych i ubogich.

Módlmy się za ludzi starszych i osamotnionych, aby dzięki dobroci sąsiadów i bliskich mogli zaznać radości świąt Zmartwychwstania Pańskiego.

Módlmy się za pracujących na roli, w fabrykach i kopalniach, aby cieszyli się sprawiedliwą zapłatą za pracę i społeczną wdzięcznością.

Módlmy się za wszystkich naszych rodaków, aby nadchodzące święta spędzali we wzajemnej zgodzie i trzeźwości.

Módlmy się za nas tu zgromadzonych, abyśmy zasiadali do wspólnego stołu wdzięczni za wszystkie dary, jakie otrzymujemy od Boga i kochających nas ludzi.

MODLITWA BŁOGOSŁAWIEŃSTWA

1345. Kapłan lub diakon rozkłada ręce i wypowiada modlitwę błogosławieństwa. Inni szafarze odmawiają tę modlitwę z rękami złożonymi.

Panie Jezu Chryste, Ty w dzień przed męką i śmiercią poleciłeś uczniom przygotować paschalną wieczerzę, w dniu zmartwychwstania przyjąłeś zaproszenie dwóch uczniów i zasiadłeś z nimi do stołu, a późnym wieczorem przyszedłeś do Apostołów, aby wraz z nimi spożyć posiłek. Prosimy Cię, pozwól nam z wiarą przeżywać Twoją obecność między nami podczas wielkanocnego posiłku, abyśmy mogli się radować udziałem w Twoim życiu i zmartwychwstaniu.
Chlebie żywy, który zstąpiłeś z nieba i dajesz życie światu, pobłogosław † ten chleb i wszelkie świąteczne pieczywo na pamiątkę chleba, którym nakarmiłeś słuchających Ciebie wytrwale na pustkowiu i który wziąłeś w swoje święte i czcigodne ręce, aby go przemienić w swoje Ciało.
Baranku Boży, Ty pokonałeś zło i obmyłeś świat z grzechów, pobłogosław † to mięso, wędliny i wszelkie pokarmy, które będziemy jedli na pamiątkę baranka paschalnego i świątecznych potraw, jakie Ty spożyłeś z Apostołami podczas Ostatniej Wieczerzy.
Chryste, nasze życie i zmartwychwstanie, pobłogosław † te jajka, znak nowego życia, abyśmy dzieląc się nimi w gronie rodziny, bliskich i gości, mogli się także dzielić wzajemnie radością z tego, że jesteś z nami. Pozwól nam wszystkim dojść do Twojej wiecznej uczty w domu Ojca, gdzie żyjesz i królujesz na wieki wieków.

Wszyscy: Amen

1346. Szafarz w milczeniu kropi pokarmy wodą święconą. Jeżeli błogosławieństwo odbywa się na placu obok kościoła lub w kościele, zachęca uczestników do krótkiej adoracji Najświętszego Sakramentu wystawionego w Bożym Grobie. W miarę możności sam tej adoracji przewodniczy, zwłaszcza jeśli w błogosławieństwie pokarmów uczestniczą dzieci (OB II 251-256).